GPS INTRO

State of the World

De "Ideale
Maatschappij"


GPS Ideologie

Het Streven naar
Geluk


GPS Filosofie


GPS Psychologie

Complete Opvoeding

Actieve Solidariteit

Echte Economie

InkomensPolitiek

InkomstenBelasting

OnderNemen &
VerMogen


De GPS Beweging

LINKS
DOWNLOADS
CONTACT


HOME PAGE
Actieve Solidariteit
uit eerlijkheid en eigenbelang
De natuurlijke solidariteitskring van de familie werd geleidelijk uitgebreid tot bijv. stam of gilde solidariteit en later in de meeste landen tot een zeker niveau van solidariteit tussen alle inwoners. Mondiale solidariteit - in rudimentaire vorm - tenslotte, is van zeer recente datum. Volledige Solidariteit is echter alleen mogelijk als begrepen wordt dat ze niet alleen  moreel verplicht is, maar ook in ieders welbegrepen eigenbelang is.

Solidariteit tussen actieve en passieve maatschappij leden.
Het eerste principe van solidariteit is dat ieder die kan, naar beste vermogen bijdraagt tot het welzijn van de gemeenschap, in ruil voor ondersteuning als men niet (meer) kan werken.
Adequate maatregelen tegen misbruik moeten solidariteitsinkomens - tot beduidend boven het bestaansminimum indien gerechtvaardigd door het arbeidsverleden - acceptabel maken. Anderzijds moet  ieder die in staat is iets terug te doen voor zijn solidariteitsinkomen, de mogelijkheid en de verplichting hebben dat te doen.

Solidariteit tussen actieve maatschappij leden.
Het tweede solidariteitsprincipe is dat de waardering van ieders werk in een redelijke verhouding moet staan tot de waardering van de inbreng van  anderen.
Onweerlegbaar zijn mensen totaal afhankelijk van elkaar, niemand kan zelfstandig en alleen in al zijn behoeften voorzien. Alleen al om te overleven, en zeker om in welvaart te leven,
is iedereen mede aangewezen op de inspanning van anderen. Ieders inbreng is dus belangrijk en moet worden gewaardeerd  in een eerlijke verhouding tot de inbreng van anderen. De basis van de “economische deal” moet zijn: een eerlijke ruilkoers, met een redelijke Maximum:Minimum inkomensverhouding.

Solidariteit: nationaal en internationaal.
Het derde solidariteitsprincipe, is dat solidariteit mondiaal moet zijn.
En dat niet alleen vanwege de morele schuld die veel landen hebben aan de bevolking van hun vroegere koloniën. Mondiale solidariteit is ook in het belang van de rijke landen, die anders miljoenen emigranten zullen blijven aantrekken. "Ontwikkelingshulp" zou moeten veranderen in Partnership Contracten met duidelijke doelstellingen en tijdschema’s.
Dan kan de senior partner bijvoorbeeld, in samenwerking met de U.N., de grenzen van de junior partner waarborgen, waardoor die zijn defensiebudget kan ruilen  met dat voor onderwijs of gezondheidszorg, dat in veel ontwikkelingslanden tot 10 x zo klein is.
Soldidair, want Solitair is geen optie!